Tuesday, May 11, 2010

आमचा कट्टा - OSM



हल्लीच्या काळात ’कॉलेज कट्टा’ हा शब्द काही नविन नाही. ह्या कटटयाने प्रत्येकाला आयुष्यात थोड्याफ़ार प्रमाणात कडू-गोड अनुभव दिलेले आहेत.अशाच कटटयाचा अनुभव घेण्याचं भाग्य मला ५ वर्ष लाभलं. हा कट्टा म्हणजे अगदीच आमच्या कॉलेजचा भाग नव्हता पण, आमच्या कॉलेजबाहेर असलेल्या एका दुकानाचा भाग होता Om Super Market...म्हणजेच OSM अर्थात आमचा कट्टा!!
कॉलेज सुरु झाल्यावर काही दिवसातच OSM ची ओळख झाली, परराज्यातुन, परदेशातुन आलेले आम्ही सगळे वर्गमित्र-मैत्रीणि (classmates) एकमेकांना OSM च्या क्रुपेने भेटलो. मग रोज कॉलेज सुटलं की, OSM ला सगळ्यांची हजेरी, मग कॉफ़ी आणि veg-puff सोबत सुरु व्हायची चर्चा. अगदी आज काय काय झालं कॉलेजमधे, रात्री जेवायला कुठे जायचं किंवा weekend ला भटकायला कुठे जायचं पासून ते freshers party कुठे द्यायची नविन आलेल्या मुलांना इथपर्यंत सगळ्या योजना इथेच आखल्या गेल्या. ब-याच जणांचे break-ups, patch-ups ह्या कटटयाच्या साक्षीने झाले.
कोणी नविन गाडी घेतली किंवा कोणाला एखाद्या स्पर्धेत बक्षिस मिळालं तरी OSM लाच सगळे भेटून ही बातमी एकमेकांना द्यायचो.
कधी रविवारी भटकायचा कंटाळा आला किंवा कॉलेजला चुकून सुट्टी असलीच तर ह्याच कटटयावर रोज शिकवल्या जाणा-या विषयाच्या चिरफाडी पासून ते देश-विदेशाच्या गहण प्रश्नांवर चर्चासत्र घडायचं.
काही वेळेस काही जणांना दिवाळी ला घरी जायला नाही मिळायचं मग दिवाळी, नविन वर्ष (new year) असे सण OSM वरच साजरे व्हायचे.होंळी तर अगदी सगळ्यांच्या hostel / PG वर खेळून झाली तरी OSM ला किमान अर्धा तास खेळल्या शिवाय कधी पूर्ण झालीच नाही.
कधी अभ्यासाचा कंटाळा आला की, किंवा रात्री जेवण झाल्यावर चक्कर मारायची म्हणून आमच्या सगळ्यांची पावलं आपोआप तिकडेच वळायची.कधी जर एखाद्याचा मूड खुपच off असेल तर त्याला जबरदस्तीने तिकडे नेलं जायचं म्हणजे त्याला डोंगराएवढं वाटणारं दु:ख उंदराएवढं होउन कधी पळून जायचं हे त्याला पण कळायचं नाही.
कॉलेजच्या विविध कार्यक्रमांची आखणी, कॉलेजला कोणत्या स्पर्धेत कोणी भाग घ्यायचा, क्रिकेट च्या सामन्यांसाठी कसं खेळायचं, कुठे जाऊन सराव करायचा ह्या आणि अशा अनेक गोष्टी आम्ही कट्टयावरच ठरवल्या.
OSM आणि कॉलेजच्या सान्निध्यात ५ वर्ष कशी सरली ते कळलच नाही, कॉलेजच्या शेवटच्या सत्रात एकेकाची नोकरी लागली त्याच्याही treats आधी OSM वर मिळाल्या आणि मग hotels मधे!!
हे सगळं वाचून कदाचित तुम्हाला वाटेल, मी आणि माझ्या मित्र-मैत्रीणिंनी फ़क्त उनाडक्याच केल्या या कट्ट्यावर पण नाही, आम्हा घरापासून दुर असणा-या एकटया पोरांना ह्या कट्ट्यामुळेच जिवा-भावाचे मित्र मिळाले, अभ्यासा सोबतच मन मोकळं करायची जागा मिळाली म्हणूनच कदाचित we all could give our best in exams as well as placement activity.
परीक्षा संपल्या तसं सगळेजण नोकरी / घर होती तिकडे निघून गेले..कॉलेज संपलं आणि कट्ट्याचा सहवासही...आता तर नोकरी मुळे एका शहरात असुन सुध्दा भेटणं अगदी अवघड होउन बसलयं, अशा वेळेस OSM ची खुप तीव्रतेने आठवण होते.नशिबाने कॉलेज मधे असणा-या विविध कार्यक्रमांमुळे, Alumni meet मुळे पुन्हा एकदा कट्ट्यावर भेटायचा योग येतो तेंव्हा पुन्हा १ कॉफ़ी आणि veg-puff सोबत ५ वर्षाच्या सगळ्या आठवणींना उजाळा दिला जातो.
OSM ने आम्हा सर्वांना आमच्या आयुष्यातला सगळ्यात सुंदर आणि महत्त्वाचा काल बहाल केला आहे...
आता मात्र मी या सुखाला पारखी झालीये...आजही office मधून आल्यावर वाटतं काश....OSM यहां भी होता..


या ब्लॉग वरील लिखाण कॉ्पीराईट प्रोटेक्टेड आहे, कुठेही पब्लिश करण्यापूर्वी लेखिकेची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.
Protected by Copyscape Online Plagiarism Check

Wednesday, April 7, 2010

इहलोकातील 'स्वर्ग'

इहलोकातील 'स्वर्ग'

कोणालाही हेवा वाटेल अशा ठिकाणी मला सध्या राहायचं भाग्य लाभलं आहे...
आमच्या सदनिकेला एक डझन अर्थात १२ श्वानांचं पथक रक्षक म्हणून लाभलं आहे..हे पथक रक्षण करण्यासोबतच आम्हाला सदनिकेत येताना व जाताना escort करतं अगदी साग्रसंगीत पद्धतीने. तसच हे रक्षक आम्हा रहिवास्यानकरीता रोज रात्री मैफ़ल सजवतात निरनिराळ्या रागांची आणि जर चुकून कोणाला ह्या मैफ़लीत झोप लागलीच तर भल्या पहाटे आपल्या सुमधुर आवाजात उठवायचं महान कामही करतात जेणेकरुन आमची office ची दांडी वाचते ( पण जाग्रणामुळे office मधे वाट लागते.)

परीसर तर इतका रम्य आहे की, सतत अगदी २४ तास आमच्या कानावर संगिताचा वर्षाव सुरु असतो, जवळच असलेल्या highway च्या क्रुपेने!!

सदनिकेसमोरच एक सुंदर इमारत आहे ज्याकडे बघुन लहान मुलांना आहट, phoonk2 अशा गोष्टींचं भय अजिबात वाटणार नाही.

चला आता घरात जाउया,
घरामधली हवा इतकी खेळकर आहे की, ती एक क्षणही आमच्यासाठी थांबत नाही, नळ तर इतके सेवातत्पर आहेत की, एखादा नळ उघडलात तर बाकी सगळ्या नळातलं पाणी देखील ह्याच नळातून तुमचं स्वागत करायला धावत येतं!!

मी राहत असलेल्या घरातील सर्वचजण अतीशय निसर्गप्रेमी आहेत त्यामुळे विजबचत, ध्वनीप्रदुषण टाळणे, जीवनावश्यक वस्तूंचा काटेकोरपणे ( कंजूषपणे ) वापर करणे अशा सवयी सर्वांना आहेत.

विजबचतीसाठी आम्ही अगदी गरज असेल तेंव्हाच दिवे लावतो ( म्हणजे जर कोणी अंधारात धडपडलाच तरच दिवे लागतो.) water heater हा प्रत्येकी अर्धा बादली गरम पाण्यासाठीच वापरला जातो.ध्वनीप्रदुषण टाळण्यासाठी घरामध्ये संभाषण अतीशय कमी वेंळा केलं जातं आणि मोठ्यांदा हसणे, बोलणे इथे वर्ज्य आहे.

घरातल्या मुख्य व्यक्तिच्या मते प्रत्येकी १च जोडी चप्पल व २ किंवा फ़ार फ़ार तर ३ जोडी कपडे असावेत जेणेकरुन जागेचा व सामानाचा अपव्यय टळेल.

जीवनावश्यक गोष्टी उदाहरणार्थ मीठ; बाजारात जर कधी त्याची तंगी निर्माण झाली तर आपली पंचाईत नको व्हायला म्हणून ते वापरलच जात नाही आणि अगदी रोज आमच्याकडे देवाचा नैवेद्य ( मीठ नसलेलं ) जेवण वाढलं जातं...

तर अशा इहलोकीच्या स्वर्गात मी राहते...anybody would like to join??

हे सगळं वाचून तुम्हाला वाटेल की, मला वेड लागलय....पण, खरच जेंव्हा आपण अशा छान छान परीस्थितीत राहतो, मनाला मुरड घालून चालत राहतो तेव्हा कळते किंमत आईच्या हातच्या जेवणाची, घराची...

घर...जिथे रोज संध्याकाली हसतमुखाने स्वागत करायला आपलं कुटुंब वाट बघत असतं...जर कधी अडचण आलीच तर ढाल बनून संरक्षण करायला देखिल तेच पुढे येतं!!

खरच स्वत:चं घर, कुटुंब हाच इहलोकातील 'स्वर्ग' !!

IndiBlogger - The Indian Blogger Community



या ब्लॉग वरील लिखाण कॉ्पीराईट प्रोटेक्टेड आहे, कुठेही पब्लिश करण्यापूर्वी लेखिकेची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.
Protected by Copyscape Online Plagiarism Check